Kładę się, budzę się, jem, nie jem, robię to, tamto, zatajam myśli sam przed sobą, stosując przepisy załagadzające… Jestem sobie. Lecz czasem rzeczywistość puka do mojej głowy i pyta, czy wszystko w porządku, czy jeszcze kojarzę, co się dzieje dookoła mnie. Chowam się wtedy, boję się. Uciekam… w zapomnienie.
W zapomnienie…

M.

~ - autor: eromantic w dniu Lipiec 3, 2010.

Dodaj komentarz

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Zmień )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Zmień )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

 
Follow

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.